Терроризм амали зиддиҳуқуқии гуруҳҳои алоҳидае мебошад, ки қонуният ва ҳуқуқи давлатро зери шубҳа қарор дода, ба ин васила даст задан, ба даҳшатафканию расидан ба мақсадҳои хешро асоснок кардани мешаванд. Гуруҳҳои гуногуни ҷиноятпеша, бо мақсади муҳайё сохтани шароити мусоид барои фаъолияти ҷинояткоронаи хеш даст ба амалҳои террористӣ зада, рақибони худро нобуд месозанд ё ба фаъолияти ҳокимияти давлатӣ таъсир мерасонанд. Дар ибтидои асри 21 ҷомеа бо хатари ҷиддие, ки ба бақои одаму олам таҳдид менамояд рў ба рў гаштааст, ки номи он терроризм мебошад. Терроризм падидаест, ки инсониятро дар тамоми тўли таърихи мавҷудияташ ҳамроҳӣ намуда омадааст.
Терроризм ва ифротгароӣ ин амалест, ки ҷомеаи ҷаҳониро зери хатар қарор додааст ва чанде давлатҳо дар зери таъсири ин раванд нотавон монда, қисми дигаре таъбири раҳои меҷўянд. Ифротгароӣ пеш аз ҳама, теша бар решаи дарахти сабзи суботу амният ва сулҳу ваҳдат мезанад. Садҳо кудаконро дучори хушунату бепарасторӣ, гуруснагиву дарбадарӣ гардонидаю садҳо модарро доғи фарзанд дар дил мондааст.
Хиёнаткорон ва пайравони хиёнаткори онҳо! Хоин, бешараф, бенангу номус, беимон буданд, ҳастанд ва симои разилонаи онҳоро таърих ва миллати соҳибтамаддуни тоҷик ҳаргиз аз лавҳи хотир фаромўш намекунанд. Филми “Бешарафӣ” ки дар шабакаҳои телевизионӣ намоиш дода шуда буд бо маврид буда, далели гуфтаҳои болост. Дар филми мазкур амалҳои хоинона, муғризона, ноҷавонмардона ва душманонаи роҳбарияти ташкилоти террористию экстремистиро нишон медиҳад, ки чи гуна миллату давлати худро зери оташи ҷанги шаҳрвандӣ кашониданд. Ба ин қаноат накарда, то имрўз дар хориҷ аз кишвар бо кумаки хоҷагони хориҷиашон мехоҳанд дубора болои миллат ҷанги шаҳрвандиро барангезанд. Аммо фаромўш кардаанд, ки миллати сарбаланди Тоҷикистони соҳибистиқлол симои асосии ин хоинонро шинохтааст ва дубора ба ин миллатфурушон бовар намекунанд.
Ҷумҳурии мо дар заминаи бадастоварии Истиқлоли давлатӣ ва барқарорсозии ваҳдати миллӣ мушкилиҳои зиёд ва манфури сиёсиву иқтисодӣ, иҷтимоиву фарҳангиро пушти сар намуд, ки ҳисороти зиёди пулию молиро ба бор оварданд. З –ин рў кишвари мо барои таҳкими пояҳои Истиқлолияти давлатӣ, пойдории Ваҳдати миллӣ ва таъмини суботи комил барои пешгири, аз байн бурдан ва несту нобуд кардани омилҳои манфии сиёсии ҷомеаи имрўза, макхсусан терроризму экстремизм зарурат дорад.
Мо насли даврони Истиқлол, ки рўз то рўз аз файзу самараи он баҳравар ҳакстем, рўзгори худро осудаҳолона пеш бурда, имрўзу ҳамавақт амалҳои номатлуби нафарони хиёнаткору бадхоҳони миллатро маҳкум менамоем !
Мудири бахши кор бо ҷавонони КИ ҲХДТ дар н. Вахш Сафаров Ф.
